نفتی که به سفره نیامد، نانی که از سفره رفت

وعده انتخاباتی احمدی نژاد در سال ۸۴ آوردن نفت سر سفره مردم بود. ۸ سال ریاست جمهوری او اما نه فقط نان را از سفره ها برده، بلکه اثرات سومدیریت دوره ریاست جمهوری او و فساد افسارگسیخته در نظام جمهوری اسلامی و ماجراجوییهای هسته ای باعث شده نان نیز از سفره مردم برود.

با افزایش قیمت نان در نقاط مختلف کشور و افزایش خزنده هزینه های زندگی در طول نزدیک به نه ماه گذشته، بار گرانی و تورم بیش از پیش بر دوش خانواده های ایرانی سنگینی میکند. نان پر مصرف ترین ماده غذائی موجود در سفره های خانواده های مخصوصا کارگری است. افزایش قیمتها در حالی با افزایش قیمت نان آغاز شده است که دولت در بودجه سال آینده افزایش حقوق کارمندان را ۱۷ درصد منظور کرده است و اینکه دستمزد کارگران چه می شود هنوز مشخص نیست.

یک فعال کارگری در این مورد به خودنویس می گوید:« در طول ۳۰ سال گذشته دولتها یکی بعد از دیگری آمدند و رفتند و هر بار وعده بهبودی اقتصادی و کم شدن فشارها بر عموم مردم و بخصوص کارگران دادند، یکی به اسم سازندگی، دیگری به اسم اصلاحات و یکی دیگر با شعار آوردن نفت بر سر سفره مردم و امروز هم با شعار امید. اما نه تنها ذره ای از بار کمرشکن اقتصادی جامعه کم نکردند، بلکه با تحمیل فقر و فلاکت بیشتر دوره شان به پایان رسید و رفتند. پایان هر دوره از این دولتها همراه بود با تورم ، گرانی و هزاران معضل بویژه اقتصادی برای مردم.»

محمد مرادی فعال کارگری از کرمانشاه در ادامه می افزاید:«امروز در دولت تدبیر و امید نان را ۳۰ تا ۴۰ درصد افزایش می دهند تا خانواده های کارگری و کم درآمد را با کابوس همیشگی گرسنگی همراه کنند. جامعه ای که میلیونها بیکار، دهها میلیون نفر ۴ الی ۵ برابر زیر خط فقر و بیش از ۸۰ درصد آن زیر خط فقر زندگی می کنند معلوم است که با افزایش قیمت نان چه روزهای سختی در انتظارش است!»

متن کامل را در سایت خودنویس بخوانید

حذف قطعی زنان از بازار کار

دو ماه پیش در مجلس شورای اسلامی طرحی اعلام وصول شد که فعالان کارگری را در خصوص حذف تدریجی زنان از بازار کار ایران بیش از پیش نگران کرد. طبق یکی از بندهای این طرح که با عنوان «طرح صیانت از عفاف و حجاب» در دستور کار مجلس قرار گرفت، اشتغال زنان در واحد‌های صنفی منوط به رعایت حرمت زنان و پرهیز از اختلاط با مردان شد و در عین حال در صورت نیاز به کار شبانه زنان، کارفرما‌ها نیازمند دریافت مجوز از اداره اماکن نیروی انتظامی هستند.

این در حالیست که طی ۹ سال گذشته حضور زنان شاغل در بازار کار کاهشی ۲۱ درصدی داشته که زنگ خطر را برای بازار کار ایران نسبت به حذف قطعی نیمی از جمعیت از چرخه تولید به صدا درآورده است.

بر اساس آمارهای مرکز آمار ایران، در سال ۱۳۸۴ نزدیک به ۳‌میلیون و ۹۶۱ هزار نفر از شاغلان کشور را زنان تشکیل داده‌اند، در حالی که این تعداد در سال گذشته به حدود ۳ میلیون و ۱۴۵ هزار نفر رسیده است. به عبارتی سالانه به طور متوسط بیش از ۱۰۰هزار نفر از زنان شاغل کشور از بازار کار کنار رفته‌اند.

متن کامل را در سایت خودنویس بخوانید

اعتراض کارگران لوله و نورد صفا وارد دوازدهمین روز خود شد

به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، کارگران لوله و نورد صفا از ۲۶ آبان ماه در اعتراض به عدم دریافت ۴ ماه حقوق و واریز نشدن ۱۴ ماه حق بیمه تامین اجتماعی دست به اعتصاب زدند که هم اکنون به دوازدهمین روز خود رسیده است. پیش از این، کارفرمای این کارخانه در فرمانداری شهر ساوه با حضور فرماندار و نمایندگان کارگران تعهداتی را جهت پرداخت حقوق‌های معوقه و تقسیط بدهی به تامین اجتماعی داده بود اما این وعده‌ها عملی نشدند.

یکی از کارگران اعتصابی در مصاحبه با ایلنا گفت: در این واحد صنعتی نزدیک به هزار کارگر مشغول به کارند که دستمزد ماه‌های خرداد، تیر و مرداد سال جاری را دریافت نکرده‌اند. وی با بیان اینکه او و دیگر همکارنش با قرادادهای یک ساله مشغول به کارند، در تشریح مشکلات بیمه‌ای کارگران توضیح داد: کافرمای این واحد صنعتی بابت حق‌بیمه کارگران به سازمان تامین اجتماعی بدهکار است بطوری که حق بیمه مربوط به خرداد ماه سال گذشته کارگران حدود ۲ هفته پیش به سازمان تامین اجتماعی پرداخت شده است.

بدنبال این اعتصاب، کارفرمای کارخانه تلاش کرد با وعده پرداخت دستمزد در اواخر هفته گذشته کارگران را وادار به شکستن اعتصاب کند، اما کارگران به این وعده توجهی نکردند و کارفرما برای اعمال فشار بیشتر، از روز سه شنبه هفته گذشته کارخانه را تعطیل و از ورود کارگران به کارخانه جلوگیری کرد.

یکی از کارگران در همین رابطه به ایلنا گفت: «کارگران اقدام غیرقانونی کارفرما را به اداره کار، فرمانداری، نهادهای نظارتی و… گزارش داده‌اند اما این نهاد‌ها تاکنون هیچ اقدامی برای لغو ممنوعیت ورود کارگران به کارخانه انجام نداده‌اند.» او تاکید کرد: «کارفرما می‌گوید کار کنید تا فروش داشته باشم و معوقاتتان را بدهم اما کارگران دیگر به او اعتماد ندارند چرا که پنج سال است وضعیت به همین ترتیب است.»

یکی دیگر از کارگران نیز می‌گوید: «در آمد کارخانه به حدی است که کارفرما به راحتی می‌تواند حقوق کارگران را در موعد مقرر پرداخت کند اما به دلایل نامعلومی که کارگران از آن بی‌اطلاع‌اند پرداخت حقوق آنان به تاخیر انداخته می‌شود. نیت کارفرما از تعطیلی کارخانه، خروج محصولاتی بود که کارگران معترض در روزهای گذشته نگذاشته بودند از کارخانه خارج شوند.»

گزارش کامل را در سایت خودنویس بخوانید…