با عوامل رژيم اسلامي چه بايد كرد؟

هر كس در قيام 6 دي در خيابان بود، به خوبي ديد كه مردم چه خشم و نفرتي از نيروهاي رژيم داشتند. كسي قاتلين و ضاربين مردم رو نمي بخشه اما با اين وجود، ديديم كه چطور اينها با رحم و برخورد انساني مردم، اتفاق خاصي براشون نيافتاد. يكي از دوستان نوشته "از آنجایی که سقوط رژیم حتمی است و فقط دیر یا زود آن مطرح است ، آیا کسانی را که در این ۳۰ سال با رژیم همکاری کرده اند ، اگر خود موجبات روند سرنگونی رژیم را تسریع کنند و تا ۱۲ بهمن به مردم بپیوندند را عفو خواهید کرد؟" اينجا من جوابم خير هست و اين خير دليل داره.

ما با يك حكومت ايدئولوژيك طرف هستيم كه براي حفظ خودش، به هر جنايتي كه در تصور داريم دست مي زنه. برخوردهاي خشن و واقعا ضد انساني اينها در تضاهراتها با مردم، نمايش واقعي تمكين اينها به اعتقادات مذهبيشون هست. نمي توان تنها پول و شغل اينها رو دليل چنين برخودرهايي دونست. البته منظورم لباس شخصيهاست. در همون روز 6 دي، مگر تعداد زيادي از سربازها و گارديها از برخورد با مردم خودداري نكردند؟ چه چيزي جز بيدار شدن وجدان اينها، مي تونست باعث سرپيچي اينها از فرمان فرماندهانشون باشه؟ اينها وضعشون از لباس شخصيها كه به خاطر عقيده ادم كشي مي كنند جداست.

در ثاني، ما فقط با نيروهاي نظامي كه حافظ اين وضعيت هستن روبرو نيستيم. اينها خودشون به طور واقعي، قرباني مناسبات وارونه جامعه سرمايه داري هستن كه پيچهاي زندگي چون فقر و بيكاري، راهشون رو به اينجا باز كرده. ما با نيروهاي رهبري كننده اينها روبرو هستيم. با مجلس نشينان، فرماندهان نظامي سپاه و بسيج و نيروي انتظامي، تئوريسينهاي سياسي، رهبران سياسي و مذهبي رژيم و سران وزارت اطلاعات. اينها نيروهايي هستند كه فرداي انقلاب، بايد به ميز محاكمه كشيده شده و پاسخگوي جنايات خود عليه مردم ايران باشند. به طور واقعي، افو عمومي سربازان و بخشي از نيروهاي نظامي تحت فرماندهي، امري عادي است.

گذشته از همه اينها اما، نيروهاي موسوم به لباس شخصي (بسيج و اطلاعات)، هرگز نمي توانند از مزاياي اين افو، يعني تحت پيگرد قانوني نبودن فرار كنند. چون اينها از روي عقيده و مرام مذهبي دست به جنايت و ادم كشي زده اند. اينها تحت فرماندهي و زير فشار نبودند كه شاهد جناياتشان در كهريزكها و خيابانها بوديم. برخورد با فاشيستهاي بسيجي، نبايد دست چين شده باشه. هركس در تظاهراتها، به روي مردم اتش گشوده و مردم رو مورد ضرب و شتم قرار داده و موجبات تعرض به جسم و روح و روان افراد جامعه شده، بايد به پاي ميز محاكمه كشيده شود.

نكته مهمتر، محاكمه اينهاست. ابتدا بايد ليست كاملي از سران دستگاه سركوب با مشخصات كامل و مكانهاي سازماني اينها به دست اورد. مدارك و شواهد كافي از دست داشتن جنايت اينها عليه مردم بايد جمع آوري بشه. دادگاه اينها، بايد علني بوده و از راديو و تلويزيون مستقيما پخش بشه تا عموم مردم در جريان كامل اين محاكمات باشن. اينها بايد از داشتن وكيل مدافع برخوردار باشند و بتواند از خود دفاع كنند. كسانيكه موجب تسريع سرنگوني رژيم يا هذينه كمتر در اين سرنگوني شده اند، بايد بتوانند از تخفيف حكم صادره استفاده كنند. حكم اعدام و زندان ابد و يا قطع عضو، يا نبايد هرگز در برخورد با اينها به كار برده شود.

اين، نظر شخصي من براي برخورد با عوامل رژيم اسلامي هست.


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s