من انکار جمهوری اسلامی هستم، من رهبر این جنبش هستم

وقتی در بالاترین زیر لینکی کامنتی در نقد یا جواب می گذارم، به این فکر می کنم یک فرد ناظر در این مورد چه فکر می کند. » این کمونیست دو آتشه است که از مواضعش کوتاه نمی آید. خیلی تند رو و ماکزیمالیست است. می گویند کمونیسم مرده ولی او باز هم از کمونیسمش دفاع می کند»  این نکته قوت است. چرا من کمونیست کارگری نباید دو آتشه باشم؟ کی گفته اصلاح طلب می تواند برای مردم کاری بکند ولی من نه؟ چطور طرفدار فلان اصلاح طلب تا دیروز زندگی مردم خراب کن می تواند بیاید پز اصلاح طلبی بدهد و در شیپور رفرمیسمش بدمد، آن وقت من کمونیست کارگری یک گوشه بنشینم و نگاه کنم و برایش دست بزنم که آفرین داری اصلاح می شوی چون در بین جملاتت دو تا حقوق دمکراتیک هم می گویی؟ من هدفم را این گذاشتم تا جلوی این زبان درازیها را بگیرم و خوشبختیم که امروز در همین بالاترین، کاربر عادی به آنصورت پیدا نمی شود تا از رفرم و اصلاح طلبی بنویسد.

ما آن نیرویی هستیم که از روز اول این جنبش گفتیم جمهوری اسلامی باید سرنگون شود و این نشدنی است مگر با قدرت توده مردم. آنقدر گفتیم و نوشتیم و تکرار کردیم که امروز دیگر سرنگونی طلبی یک خط قرمز است که اگر از آن رد شدی، فوری می اندازنت در کمپ مدافعین جمهوری اسلامی. ما کمونیست کارگریها زمانی که همه برای موسوی کف می زدند و تعریف و تمجیدش می کردند و در وصف جنبش سبز می نوشتند که می خواهد با سرعت حرکت یک حلزون همه چیز را عوض کند، گفتیم مرگ بر جمهوری اسلامی و تا امروز ادامه دادیم. ما نماینده سرنگونی طلبی و آن جنبش انقلابی هستیم که می خواهد جامعه ایران را تغییر دهد. ما این کار را کردیم.

برای همین اصلاح طلبان، مغضوب و عصبانی از ما، تا اسم کمونیسم کارگری می آید، تنشان کهیر می زند و دست به دامن شوروی و کره شمالی و جدیدا کیهان شریعتمداری می شوند تا بلکم یکجوری بتوانند بحث ما را بی اثر کنند. برای همین بعد از 10 ماه طرف می آید زیر لینکت برای اصلاحات تبلیغ می کند و شعار می دهد زنده باد رفرمیسم! تا دیروز می گفتند مردم اصلاحات می خواهند، حالا آمدی در مقابل مرگ بر جمهوری اسلامی بساط زنده باد رفرمیسم راه انداختی؟ معلوم نیست وقتی می گویند ما اکثریت هستیم و شما اقلیت، دیگر اینهمه حمله هیستریک و جفتک زدن برای پرت کردن ما به کمپ جناح رقیب برای چیست؟ البته حق دارند، اینها از 22 بهمن مسالمت آمیز گفتند و ما گفتیم حجابها را بردارید و اعتراض کنید و انصافا جوانان در آریاشهر هم حسابی از خجالت اصلاح طلبان در آمدند. حجابها را برداشتند و وسیعا علیه رژیم اعتراض کردند. حزب ما، تنها جریانی بود که گفت حجابها را بردارید و پرچم مطالبات خود را بلند کنید و جوانان چنین کردند. نتیجه اینکه صدایش را در نیاورند و عوضش بر طبل شکست طلبی کوبیدند تا به خیر بگذرد ما هم گفتیم آنچه عیان است چه حاجت به بیان است!

برای همین، دیگر  شمشیر را از رو بسته اند. جناح رقیب که در قدرت است اگر گیرت بیاورد با زندان و شکنجه و تجاوز و اعدام خفه ات می کند و اینها هم تلاش می کنند تو را همردیف آن کفتارها قرار دهند تا یکجوری ساکتت کنند. می روی مراسمشان را بهم می زنی بهت می گویند بی پرنسیب و استریپتیز! بهت می گویند عوضی! تلاشی مذبوحانه برای ورشکستان سیاسی.

حالا دیگر مصاف، مصاف رهبری یک انقلاب است. ما می خواهیم پیروزش کنیم و آنها می خواهند خانه نشینش کنند. اینها که همان ماههای اول بهمدیگر برای استفاده گسترده و مطلوب از اینترنت برای رهبری جنبش تبریک می گفتند، امروز حول برشان داشته که در این عرصه دارند می بازند. می دانند وقتی در مقابل لینکهای تا دیروز خشونت نکنیدشان، لینک فراخوان به آغاز اعتراضات خیابانی با استقبال فراوان روبرو می شود معنی اش چیست. می دانند وقتی از روز کارگر گفته می شود و مورد استقبال همه است چه معنی می  دهد. تا دیروز برای تب کردن فلان تتمه اصلاح طلب فراخوان به تجمع و تظاهرات و عزاداری می دادند، حالا امروز وقتی بحث روز کارگر شده، می گویند نباید برای هر بهانه ای به خیابان آمد! آش زیادی شور است نه؟ حقیقت مبارزه طبقاتی جاری را خود اعتراف می کنند. بورژوازی چرا باید از روز کارگر استقبال کند حتی زمانیکه هم و غمش فریب است؟ چون با جود ما کمونیست کارگریها جراتش را ندارند. وقتی پای کامپیوتر و یک سایت اینترنتی دچار وحشت شده اند، معلوم است قبلا حساب خیابان را کرده اند. خوب می دانند چه بلایی دارد به سرشان می آید برای همین حول شده اند و مامور فرستاده اند زیر لینکها…

حالا اینجا یک سایت اینترنتی است. ما کمونیست کارگریها در عرصه های اجتماعی و در میان مردم بهتر از این عمل می کنیم. همین روز کارگر حقیقت نفوذ و اعتبار ما است. روز کوک و زن که دیگر جای خود دارد. باور ندارید بروید از رئیس اطلاعات سنندج و تهران بپرسید که سال 86 و 87 چه اتفاقهایی در خیابان آبیدر و پارک امیریه سنندج و پارک لاله تهران افتاد. دور نرویم، همین روز عاشورا وقتی در صف اول، به همراه سه چهار جوان هم سن و سال فریاد حمله به سمت گاردیها می دادیم، کسی نگاه نمی کرد ببیند ما اصلاح طلب هستیم، بازوبند سبز بستیم و یا حسین می گوییم یا نه. به ندای درونشان گوش دادند و به چیزی عمل کردند که خواست خودشان بود. آن طرفتر هم بودند کسانیکه یا حسین گویان، موسوی را علمدار خطاب می کرند. ولی چه شد؟ ما فقط جلوی صف ایستادیم و هدایت کردیم. روحیه را تقویت کردیم و نشان دادیم می توانیم بازی را ببریم، پس جلو رفتیم. مردم هم آمدند و روز عاشورا همان شد که دیدیم.

اصلاح طلب که سهل است، رژیم و دوستان در ظاهر دشمنش هم فهمیدند با کی طرف هستند برای همین در عرض 2 ماه همه چیز از مذاکره، به رژیم چنج و این اواخر حمله نظامی تغییر کرد. مگر اینها می توانند یک انقلاب سوسیالیستی را در خاورمیانه عصر جدید، آنهم درست در بحبحه بحران اقتصادی و بن بست ایدئولوژیکشان تحمل کنند؟ از قرقیزستان که هیچ، از آتن و همان اسکله های مارسی و اتحادیه های کامیونداران پاریس گرفته تا برلین و رم و لندن حتی نیویورک، این انقلاب مشوق و تلنگر همه دنیا می شود. مگر دنیا به نظاره این جنبش ننشست و برای پیروزی اش به وجد نیامد؟ مگر این جنبش و ایستادگی مردم در مقابل اوباش اسلامی را الگوی مبارزه در قرن 21 ننامیدند؟

آری برای همین یک لینک 14 امتیازی حمید تقوایی باعث خشم و نفرتشان می شود. 14 امتیاز ما 100 امتیازخودشان را گویی به باد می دهد وقتی حرفشان تمجید و تعریف رژیمی است که 30 سال زندگی مردم را به نابودی کشانده است. به اینها باید گفت دفاع شما از جمهوری اسلامی وقیح است نه دفاع من از کمونیسم و سوسیالیسمی که بيانگر عميق ترين تمايلات و آرمانهاي مردم ايران است. من رهبراین جنبش هستم. من پیروزش می کنم و بساط شما را جارو می کنم. من انکار جمهوری اسلامی هستم. من رهبر این جنبش هستم. من آن حقیقت آزادی و برابری هستم نه شماییکه در همان 8 سال قدرتی که در دست داشتید، زندانهایتان از امثال من پر می شد و با اعدامشان خالی. نه شمایی که در آن 8 سال کارگر را به جرم حق خواهی به گلوله بستید. نه شماییکه یک قانون مطبوعات را هم به نفع خودتان نتوانستید تغییر دهید. نه شماییکه دانشجو را از پشت بام بیرون پرت کردید و خاطره سرکوبگریتان علیه دانشجویان آزادی خواه، بعد از 11 سال هنوز در زندان است و امروز پرپر شدنش را شاهد هستیم.

آری من آن کمونیست کارگری هستم که از جنبش کمونیستیم دفاع می کنم من شرمنده و بدهکار هیچ کس نیستم. دشمن مردم کسی است که از جمهوری اسلامی 150 هزار اعدام دفاع می کند. دفاع شما فرقی با آن باتومی که بر سر پیر و جوان کوبیده می شود ندارد. فرقی با تجاوز در کهریزک ندارد. هدف یکی است و آن حفظ جمهوری اسلامی است. ولی ما مردم آزادی و برابری می خواهیم. آزادی زن می خواهیم، رفاه و معیشت می خواهیم. حکومت مذهبی نمی خواهیم. من نماینده اینها هستم و شما نماینده سفاکترین حکومت تاریخ معاصر جهان.

امروز، هر کس جمهوری اسلامی را نمی خواهد، به نفعش است با من همراه شود.
.

زنده باد انقلاب انسانی برای حکومتی انسانی

.


یک دیدگاه

  1. روز کــــارگـــر ، خيابان کــــارگـــر

    اول مي ميلادي روزي است که در تمام کشورها به مناسب اين روز مراسم ويژه اي برگزار ميشود که با تظاهرات و راهپيمايي هاي گسترده اي همراه است روزي که کارگران و مردمي که وظيفه خود ميدانند تا از محروم ترين اقشار جامعه حمايت کنند در راهپيمايي اين روز شرکت ميکنند
    در ايران پيش از تشکيل جنبش مردمي سبز تظاهرات و راهپيماني ها فقط مختص حاکميت بود و در واقع اعتراض و تظاهرات معنايي نداشت
    جنبش سبز همواره اين جسارت را داشته تا با حضور خود در صحنه اعتراض کند و حق خود را طلب کند و بسا کارگراني در روز خودشان هم
    در سلول کار حبس اند..و هرگز نتوانستند اعتراض کنند و خواهان حق و عدالت باشند
    قشر کارگر که همواره و هميشه جزو محروم ترين اقشار جامعه بوده و هست و هرگز مورد حمايت کسي قرار نگرفته .. جز مردم ..
    روز کارگر بهانه زيبايي است تا باز ديگر جنبش مردمي سبز با راهپيماني و تظاهرات گسترده مردم در خيابان کارگر و تجمع در ميدان انقلاب در حمايت از عدالت و آزادي يکپارچه خواهان مطالبات حداقلي خود باشد
    آري ..درست حدس زدي مني که اين مطلب را مينوسيم به خدا يک کارگرم …!

    کارگر سبز 89/01/25

    * از دوستان خواهش دارم مطلب بالا را در سايت هاي مختلف از جمله بالاترين و…. قرار دهند


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s