تحلیلگر بازمانده از زمان، جنبش پیشرفته

مقاله ای با این عنوان در سایت خودنویس منتشر کردم که نقدی است بر نوشته اخیر آقای جمشید اسدی. قسمتی از متن اون رو می خونید:

جنبشی که آقای اسدی ازآن سخن می گوید متفاوت است با انچه ایشان تصور نموده. متفاوت از این نظر که از همان روزهای اول که این جنبش و مردم به خیابان آمدند (و البته بسیاری از همین مردم، اصولا در هیچ انتخاباتی هم شرکت نکرده بودند که به خاطر رایشان به خیابان بیایند) یک خواست مشخص و کلی داشتند و آن هم آزادی بود. آزادی البته به زعم هر کس تعریفی دارد، اما آزادی که در کلیت خود، مردم می‌خواستند و می خواهند و جمهوری اسلامی هم به خوبی از آن آگاهی داشت که وحشیانه به جان مردم افتاد، همانا آزادی بود که از سرنگونی این رژیم ناشی می‌شد. در واقع، سرنگونی طلبی یک رکن اصلی در خیزش سال گذشته مردم ایران بود. سرنگونی طلبی بود که همه را در کنار هم جمع کرد و بعدها جریان موسوی با هزار شارلاتانیزم و دروغگویی و نعره های نان به نرخ روز خورهایش، برای انحراف و خانه نشینی این جنبش تلاش کردند.

اما آقای اسدی این جای ماجرا رامتوجه نمی‌شود از این رو که اصولا نه فقط رفرمیست است چون به عنوان یک چپ به راه راست هدایت شده، دیگر به جنبش‌های اجتماعی و انقلابی باور ندارد. ایشان نمی‌تواند بفهمد که مردم برای سرنگونی رژیم به خیابان آمدند نه پس گرفتن رای یا رسیدن به حقوق شهروندی ( از نظر هر آدم عاقل و آزادی دیده ای، نسبت حق شهروندی با جمهوری اسلامی، مثل مداد تراش با نهنگ است! ) ولی از نظر آقای اسدی اینها بود که مردم را به خیابان آورد…

برای مطالعه متن کامل، به سایت خودنویس بروید…


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s