جوانان خاورمیانه تغییر می خواهند…

بی بی سی فارسی در گزارشی از وقایع 28 ژانویه مصر، آماری نیز از خاورمیانه منتشر کرده است که توجه به آن، نکات جالبی را نشان می دهد. مهمترین آن، وضعیت جوانان است. متوسط سن اکثر کشورهای خاورمیانه زیر 25 سال است ( بجز الجزایر، تونس، لبنان و مراکش ) و این یعنی جوانی که دوران بلوغ و نوجوانی را پشت سر گذاشته، از وجود اینترنت و ماهواره بهرمند است، و با ورود به دانشگاه یا خروج از آن، اکنون وارد بازار کار شده است، وقتی خود را در مقابل حکومتهای دیکتاتوری که اقتصاد را نیز در چنبره خود گرفته اند می بیند، طبیعی است که تغییر می خواهد. جالب اینکه نرخ بیکاری در این کشورها بر اساس شاخص توسعه و نیز رشد جمعیت، تقریبا بالا است و طبیعتا این نرخ بیکاری، قبل از همه گریبان گیر جوانان است. اما فقط این نیست. خاورمیانه شاید اسما حکومتهایی لائیک یا سکولار داشته باشد، اما در تسخیر فرهنگ عقب مانده اسلامی دست و پا می زند. نیز باید نقش حکومتهای منطقه در ترویج افکار ناسیونالیستی بخصوص بین اعراب را متذکر شد.

همچنین، اگر به اختلافات و منازعات داخلی در خاورمیانه با تامل بیشتری نگاه کنیم، خواهیم دید که فشارهای سیاسی بازیگران قدرتمند نظام بین المللی بر تداوم این درگیری‌ها افزوده است. خاورمیانه قرن بیست و یکم عرصه رقابتی شده است برای قدرت‌های سیاسی دنیا، از ایالات متحده که قدرت و اقتدار خود را در این منطقه با نظامی گری به نمایش گذاشته تا اسلام سیاسی به سرکردگی جمهوری اسلامی ایران که با تروریسم و ولخرجیهای هنگفت برای تجهیز و تقویت دسته جات تروریسم اسلامی در منطقه قدر قدرتی می کند. همین نکته باعث شده است، تا وقایع امروز خاورمیانه که دارد کم کم دامنه اش به کل کشورهای این حوزه می رسد، بخصوص رهبران این دو کشور را نگران کند. بخصوص جمهوری اسلامی ایران که همچنان سایه سنگین سرنگونی و انقلاب مردم را بالای سر خود می بیند.

آمار از سایت بی بی سی فارسی

 

حالا می بنیم که بی دلیل نبود، دیکتاتورهای خاورمیانه، خیزش مردم ایران در سال 88 را برای منطقه خطرناک توصیف می کردند. حق داشتند، انقلاب ايران عليرغم ناتمام ماندنش براي مردم تشنه تحول و انقلاب در كشورهاي منطقه آموزه هاي حياتي اي داشت. حداقل راه را به آنها نشان داد و ضرورت انقلاب را در مقابلشان قرار داد. آنها بیمک داشتند که جوانان در مقابل وضعیت ضد انسانی خود دست به اعتراض بزنند. و اینطور هم شد.

نمی توان و نمی شود جوانان قرن 21 خاورمیانه را در دایره ای محدود قرار داد و به آنها امر و نهی کرد. نمی شود برای جوانی که مقابل اینترنت و ماهواره نشسته و در یک زمان به تمام اخبار و منابع علمی روز دنیا دسترسی دارد، چار چوبهای مذهبی و قومی تایین کرد. نمی شود برای جوانهای تحصیل کرده، اراجیف قرآنی و ناسیونالیستی را در نسخه فرهنگ و تمدن به خوردشان داد. نمی شود و نمی توان اکنون که اینترنت مرزها را از بین برده است، به جوان ایرانی و تونسی و مصری که وضعیت کمابیش بهتر هم سن و سال خود در اروپا و آمریکا را می بیند، گفت دنیای تو همین فرهنگ عقب مانده و فقر و بی کاری است. نداشتن تفریح و روابط آزاد است. نمی شود برایش چارچوبهای عقب مانده مذهبی و قومی را تجویز کرد.

دقیقا جوانان خاورمیانه دنبال از بین بردن همینها هستند. دارند می گویند دیگر بس است. چرا وقتی اسم خاورمیانه می آید، باید آن را با فقر و دیکتاتوری و اعدام و مناره مسجد و اله اکبر تداعی کرد؟ چرا نمی شود اینجا را با معماری و هنری مدرن دید؟ چرا زنان باید چادر به سر، نقاب به صورت و اسیر فرهنگ عقب مانده مردسالارانه اسلامی باشند و زن شرقی و خاورمیانه ای با اینها تداعی شود؟ چرا نباید اینجا را مانند شبهای شهر پاریس دید؟ چرا بغداد باید زیر خمپاره مرتجعین اسلامی و میلیتاریزم آمریکا باشد و از شکوهش، فقط داستانهای هزار و یک شب مانده باشد؟ چرا نمی توان اصفهان و سنندج و قم و کاشان را شهری فرهنگی و باشکوه دید؟ چرا به جای اینکه جوانی بعد از یک روز کاری برای رفع خستگی و تفریح به دیسکو و پارتی و سینما و تئاتر برود، باید بعد از خیابان گردی اجباری از سر بیکاری، با نعره های اله اکبر اذان عصر و با چهره ای شرمنده و روحیه ای ناامید، به خانه برگردد؟ چرا در جاییکه نیمی بیش تر از منابع طبیعی دنیا را در اختیار دارد، جوانان باید در فقر و بیکاری باشند؟ چرا نباید از تکنولوژی و مدرنیته بهرمند شود و آن وقت مشتی شارلاتان و عقب مانده فرهنگی مواجب بگیر و گم شده در دنیای عقب مانده سنت، جوانان را از مدرنیزم دور نگه دارند؟ چرا نمی شود تهران و دمشق و قاهره را مانند زوریخ و هامبورگ و لیسبون دید؟ چرا نمی شود این شهرها را مدرن و با جوانانی که اینک آنها تکنولوژی و فرهنگی مترقی را به دنیا صادر می کنند دید؟ چرا خاورمیانه نباید پذیرای مدرن ترین فرهنگ و شکوه و تمدن انسانی باشد؟

در کشاکش قدرتهای تروریسم اسلامی و میلیتاریزم آمریکا، قطب سومی اینک وارد میدان شده است که به دنبال آزادی، رفاه و دنیای انسانی است. خاورمیانه دارد و باید پوست بیاندازد. همین هاست که جوانان را به تغییر واداشته است. ضرورت انقلاب در این کشورها از همینجا ناشی می شود. جوانان خاورمیانه تغییر می خواهند…


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s