جنگ در کردستان، آینده نامعلوم برای غیرنظامیان

مردم کردستان در مناطق مرزی ایران، عراق و ترکيه در یک ماه گذشته به بهانه مقابله با نيروهای مسلح پ.ک.ک و پژاک مداوما زير حملات توپخانه‌ای جمهوری اسلامی و بمباران هواپيماهای جنگی ارتش ترکیه بوده‌اند. همزمان با اين بمباران‌ها، نيروهای پياده نظام اين دو دولت در مناطق مرزی با کردستان عراق تمرکز کرده، به حملات نظامی دست می‌زنند و تاکنون تعداد زیادی از مردم این مناطق را کشته و زخمی و آواره کرده و خسارات مالی زیادی به آنها وارد کرده‌اند.

مقامات حکومت اقلیم کردستان و رسانه‌های کردستان عراق اعلام کرده‌اند که در نتيجه اين حملات تاکنون ساکنان ۳۵ روستا ناچار به ترک محل زندگی خود شده‌اند. تنها در روز ٣٠ مرداد هفت عضو یک خانواده از جمله یک کودک خردسال بر اثر حمله هوایی جنگنده‌های ترکيه جان باختند. در این مورد به گفتگو با یاسر گلی فعال سیاسی و اجتماعی از شهر سلیمانیه عراق پرداخته‌ام. آقای گلی از جمله سازماندهندگان کمپین سپرهای انسانی در مقابل حملات نظامی ایران و ترکیه در مرزهای کردستان عراق هستند. یاسر گلی دانشجوی محروم از تحصیل دانشگاه آزاد اسلامی سنندج است که در سال ۱۳۸۷ به خاطر فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی خود، به ۱۵ سال حبس در تبعید محکوم شد.

سیاوش شهابی: سپاه پاسداران جمهوری اسلامی ایران و ارتش ترکیه طی هفته‌های گذشته چندین بار در حمله به منطقه قندیل کردستان، این منطقه را بمباران کرده‌اند. دولت ترکیه و ایران و رسانه‌های نزدیک به دولت‌های این دو کشور، این حمله‌ها را واکنشی نسبت به اقدامات سیاسی، نظامی دو گروه پ.ک.ک و پژاک دانسته‌اند. این درحالی است که رسانه‌های کردی و برخی از فعالان حقوق بشر از حمله به مناطق مسکونی و بی‌ دفاع نام برده و اسنادی را منتشر کرده‌اند که از سوی این دولت‌ها رد شده است. لطفا در این مورد بیشتر توضیح دهید.

یاسر گلی : علیرغم انکار مستمر مقامات رسمی ایران و ترکیه درباره هدف قرار دادن مناطق غیر نظامی، اما شواهد کاملا آشکاری وجود دارد که به طور سیستماتیک و برنامه‌ریزی شده اهداف غیر نظامی مور هدف بوده‌اند. می‌توان روستای سونی و منطقه بالکایتی را نمونه آورد که در عمق خاک کردستان عراق قرار دارند، هیچ ارتباطی با پ.ک.ک یا پژاک ندارند و هیچ پایگاه سیاسی یا نظامی این احزاب نیز در نزدیکی این منطقه وجود ندارد. ایران با علم به این عدم ارتباط به صورت گسترده مناطق را توپباران کرده است، به گونه‌ای که فقط در روستای سونی مسجد و مدرسه روستا و چندین خانه به طور کامل ویران شده‌اند و در بالکایتی کودک سیزده سال‌های به نام سوزیار جبار آغا کشته شده است. مورد دیگر کشته شدن ٧ شهروند کرد اهل روستای بولی توسط جنگنده‌های ارتش ترکیه است. بنده هنگام مستند کردن اظهارات اعضای باقیمانده این خانواده در شهر رانیه متوجه نکته‌ی بسیار جالبی شدم. این وانت در مسیر قندیل به رانیه و پیش از رسیدن به محل حادثه مورد هدف اولیه قرار می‌گیرد که راکت به وانت برخورد نمی‌کند و مردم آن منطقه این راکت اولیه را دیده‌اند. تنها پس از رسیدن به گردنه کورتک است که جنگنده ارتش ترکیه پس از دور زدن در آسمان شهر سنگسر و در حمله دوم است که راکت بعدی را دقیق به وانت می‌زند. این وانت نه حامل تسلیحات نظامی بوده و نه هیچ شخص یا اشخاص نظامی را با خود به همراه داشته است. در این حادثه ٧ نفر جان باختند که در میان آنها دو کودک شانزده ماهه و دو ماهه نیز وجود داشته‌اند. اینها چند مورد مشخصی است که اظهارات مقامات ایران و ترکیه را با چالش جدی روبرو می‌کند. البته ناگفته نماند که روزانه تصاویر گستردهای از این مناطق در رسانه‌های کردی پخش می‌شود که بیشتر رسانه‌های فارسی‌زبان و همه‌ی رسانه‌های ترکیه این تصاویر را پوشش نمی‌دهند…

متن کامل این مصاحبه رو در سایت خودنویس بخوانید…


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s